BMC

Gisteren was het tijd voor een ouderwetse BMC. Het principe is een beetje verloren gegaan nu man en zoon meegingen, maar ach. Zij en ik waren er, dus de BMC was compleet. Zij was jarig geweest, dus was er taart. En broodjes. De taart is er (vast) nog steeds, de broodjes hebben goed gesmaakt.

Na de broodjes gingen we richting zwembad. Het water was heerlijk warm, de Tineke Schoutens in overvloede aanwezig en het bijbehorende gekakel (helaas) ook. De bubbels waren als vanouds en dus kwamen de herinneringen boven. Al lijkt Zij zich sommige dingen anders te herinneren dan ik. Ach ja.

Na het zwemmen was het tijd voor onze traditionele BMC-afsluiter. De McDonalds! Terwijl we man en zoon probeerden te overtuigen van het feit dat boven (IN de ballenbak) zitten toch echt veel leuker was, gooide Mr. Aso ons eten even op een dienblad. Dit nadat hij zn neus had geleegd in een servetje en samen met een collega de opbrengst in het servet stond te bestuderen en analyseren. Nadat mij even fijntjes duidelijk gemaakt werd dat ik te snel zei wat ik wilde hebben, besloot hij als straf ook nog maar de helft gewoon niet mee te geven. En wel af te rekenen, natuurlijk.

Een ijsje was ons al helemaal niet gegund, ‘want’ zo zei de smiles-are-free-medewerker ‘ik sta de fokkin hele dag al ijsjes te maken’. Aldus het meest intelligente figuur van Utrecht en omstreken.

De terugweg ging prima. Kleine spruit sliep na 2 minuten en werd thuis pas wakker. Man ook trouwens.

Op naar de volgende BMW BMC!